Μεταξὺ τῶν ἄλλων ζωντανῶν τεκμηρίων τῆς ἁγιότητάς του ὁ ἐπίσκοπος Αἴνταν ἔδινε στὸν κλῆρο του ἕνα θαυμαστὸ παράδειγμα αὐτοπειθαρχίας καὶ ἐγκράτειας, καὶ ἡ ὕψιστη ἐπιβεβαίωση τῆς διδασκαλίας του σὲ ὅλους ἦταν ὅτι αὐτὸς καὶ ὅσοι τὸν ἀκολουθοῦσαν ζοῦσαν καθὼς δίδασκαν. Ποτὲ δὲν ἐπιδίωξε ἢ ἐνδιαφέρθηκε γιὰ ἐγκόσμια ἀγαθά, καὶ ἤθελε νὰ προσφέρει στοὺς πτωχοὺς ποὺ συναντοῦσε αὐτὰ ποὺ τοῦ εἶχαν δώσει βασιλεῖς καὶ εὔποροι λαϊκοί. Πάντοτε μετακινοῦνταν πεζός, ἐκτὸς ἂν ὑπῆρχε μεγάλη ἀνάγκη νὰ ἱππεύσει. Καὶ ὅποιον τύχαινε νὰ συναντήσει κατὰ τὶς μετακινήσεις του, ταπεινὸ ἢ εὐγενῆ, σταματοῦσε καὶ τοῦ μιλοῦσε. Ἐὰν ἦταν εἰδωλολάτρης, τὸν προσκαλοῦσε στὸ μυστήριο τῆς πίστεως. Ἐὰν ἦταν Χριστιανός, ἐνδυνάμωνε τὴν πίστη του καὶ τὸν ἐνέπνεε μὲ λόγο καὶ ἔργο νὰ ἔχει καλὴ πολιτεία καὶ νὰ εἶναι γενναιόδωρος πρὸς ὅλους.

 

 ΚΕΛΤΙΚΟ ΛΕΙΜΩΝΑΡΙΟ

Ἀρχιμανδρίτου Χρυσοστόμου

Καθηγουμένου Ἱερᾶς Μονῆς Φανερωμένης Νάξου

πηγή