Μήνυμα 13 Ἰουλίου 2026

 

Ἔρχεται ἕνα μεγάλο πλῆγμα μέσα στὴν ἀνθρωπότητα, τὸ ρέμπελο τὸ ὁποῖο ἑτοιμάζεται νὰ ἐξαπολυθεῖ σὲ πολλά μήκη καὶ πλάτη τῆς γῆς.

 

Θὰ ἔχουμε ἐξεργέσεις ἀπό ἀνθρώπους πού ἔχουν μεταναστεύσει ἀπό ἄλλες χῶρες μὲ ἄγριες διαθέσεις πρὸς τοὺς λαούς ποὺ τοὺς φιλοξενοῦν. Τὰ μεγάλα κράτη εἶναι ἕτοιμα καί ἑτοιμάζονται πυρετωδῶς γιὰ τὴν μεγάλη σύγκρουση. Ἡ Ἑλλάδα ἔρχεται σὲ μιὰ μεταβατικὴ περίοδο, ὅπως καὶ ὅλος ὁ κόσμος. Ἡ Πανάχραντος Θεοτόκος μέ τήν Θεία της Σκέπη θά προστατεύσει ὅλη αὐτὴ τὴ χώρα, διότι τὸ ρέμπελο θὰ κάνει ζημιές. Στὴν Ἑλλάδα θὰ κάνουν ζημιές καὶ οἱ σύμμαχοι. Ζοῦμε σήμερα γιὰ ἕναν λόγο, νὰ ὑπερασπιστεῖ ὁ Ὀρθόδοξος Χριστιανὸς τὴν ἅγια βάφτισή του, νὰ ὑπερασπιστεῖ καὶ νὰ ὁμολογήσει τὴν πίστη του. Νὰ μὴν στεναχωριόμαστε. Νά ξέρουμε ὅτι ὅλα γίνονται γιὰ καλὸ τοῦ ἀνθρώπου, γιὰ μετάνοια καὶ ὑπέρ τῆς σωτηρίας μας. Ἡ ψυχὴ πρέπει νὰ εἶναι ἕτοιμη, ἀνὰ πᾶσα ὥρα καὶ στιγμή, ἀνὰ πᾶν λεπτό, γιὰ τὴν ἔξοδό της ἀπὸ τὴν ἐπίγεια ζωὴ πρὸς τὴ οὐράνιο βασιλεία, ἐν μέσῳ τακτικῆς ἐξομολογήσεως, ἐκκλησιασμοῦ καὶ θείας Κοινωνίας· ἐν μέσῳ καλῶν πράξεων καὶ μετανοίας. Αὐτὸς ποὺ θέλει νὰ κάνει τὴν ζωή του κατά τό θέλημά του, καταλήγει σὲ ἀλλόφρονα παραλογισμό Ἡ μετάνοια εἶναι ποὺ θὰ σώσει τὴν ἀνθρωπότητα καὶ ἡ μετάνοια θὰ φέρει τὸ «ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία» (Λουκ. 2,14).

Περίληψη Δικτύου Ἑλληνισμοῦ

α΄ ΜΕΡΟΣ

Ὅπως προχωρᾶνε τὰ πράγματα μέσα στόν σημερινὸ κόσμο, τώρα πού τὰ ἄλαλα καὶ τὰ μπάλαλα εἶναι αὐτά κυβερνᾶνε καὶ φέρνουν ὅλες αὐτὲς τὶς καταστάσεις, ἔρχεται ἕνα μεγάλο πλῆγμα μέσα στὴν ἀνθρωπότητα. Εἶναι τὸ ρέμπελο αὐτὸ ὅλο τὸ ὁποῖο ἑτοιμάζεται νὰ ἐξαπολυθεῖ σὲ ὅλα τὰ μήκη καὶ τὰ πλάτη τοῦ κόσμου. Τὸ ρέμπελο εἶναι αὐτὸ, ποὺ ἔχει ἔρθει ἀπὸ χώρα τῆς ἀνατολῆς, ἀπὸ ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι δὲν γνωρίζουν τὴν ὀρθόδοξη πίστη. Αὐτό ἑτοιμάζεται νὰ κάνει μεγάλες ἐξορμήσεις μέσα στὶς ὀρθόδοξες χῶρες, καὶ σὲ πολλὰ μήκη καὶ πλάτη τοῦ κόσμου, ποὺ δὲν γνωρίζουν τί γίνεται καὶ γιά ποιό λόγο ἔχουν ἐξαπολυθεῖ ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, οἱ ἄνθρωποι αὐτοί ποὺ εἶναι ἀπὸ ἄλλες χῶρες, ἀπό χῶρες τῆς ἀνατολῆς, καὶ ἔχουν μεταναστεύσει σὲ χῶρες πού τούς φιλοξενοῦν.

Ὅλα αὐτὰ πού εἶναι νά ἔρθουν, τώρα πλέον εἶναι ἐφικτὰ καί μποροῦν νά γίνουν. Θὰ ξεκινᾶνε πάρα πολὺ ἀπότομα, καὶ θὰ γίνονται μέσα στόν κόσμο σέ σημεῖα ὅπου οἱ ἄνθρωποι εἶναι πολυπληθεῖς. Θὰ ἔχουμε ἐξεργέσεις, δηλαδὴ μεταναστῶν, ἀλλὰ μὲ ἄγριες διαθέσεις πρὸς τοὺς ἄλλους λαούς, πρός τούς λαούς ποὺ τοὺς φιλοξενοῦν φυσικά.

Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι πρέπει νὰ καταλάβουμε ὅτι αὐτὸ ἔχει ἔρθει ἀπὸ τὴν μεγάλη πνευματικὴ ἀκαταστασία ποὺ ὑπάρχει σὲ ὅλον τὸν κόσμο. Αὐτὸ πρέπει νὰ καταλάβουμε, ὅτι ἡ ἀκαταστασία αὐτὴ θὰ δημιουργήσει ὅλα αὐτὰ τὰ δεινά.

Τὸ ἄσχημο τὸ μεγάλο εἶναι ὅτι δὲν ἔχει εἰπωθεῖ ἡ ἀλήθεια εἰς ὅλον τὸν κόσμο. Αὐτὸ ἀκριβῶς εἶναι καὶ ἀκόμη τό ὅτι ὁ κόσμος δέν δέχεται τὴν ἀλήθεια εὔκολα, διότι ἔχει ἄλλες δουλειές, ἄλλες κατανομὲς καὶ, πάνω ἀπ’ ὅλα, διότι ἔχει βολευτεῖ ἡ σημερινὴ ἀνθρωπότητα ἐπάνω στὴν ἐπίγεια ζωή, ἐπάνω σὲ ἕνα σύστημα ποὺ μόνο θεοφόρο καὶ Χριστοφόρο δὲν εἶναι· ἔχει βολευτεῖ σὲ πάρα πολλὰ ἁμαρτήματα καὶ σὲ πάρα πολλὰ κατατρεξίματα καὶ ἀδικίες τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς· ὅλα αὐτά ἐν μέσῳ καταπίεσης καὶ ἐν μέσῳ φθόνου συμβαίνουν. Καὶ νὰ ξέρουμε ὅτι ὅλα αὐτά λειτουργοῦν ἐν μέσῳ τοῦ φθόνου, καί ὅτι ὁ φθόνος ὁ πνευματικὸς εἶναι χειρότερος ἀπὸ τὸ φόνο.

Δηλαδή, ὑπάρχει τόσο πολὺ μεγάλος ξεπεσμὸς σήμερα μέσα στὴν ἀνθρωπότητα, ποὺ ἂν ἐπιτρεπότανε, ὄντως ἡ γῆ θὰ εἶχε μεγάλο κατακλυσμό. Ὅμως, δὲν ἐπιτρέπεται ὅλο αὐτό, καί γιὰ αὐτὸ γίνονται ὅλα αὐτὰ τὰ γεγονότα, γιὰ νὰ νουθετήσει τόν ἄνθρωπο ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ, γιά νὰ τόν νουθετήσει καὶ νὰ ἀκολουθήσει ἡ ἀνθρωπότητα μία γραμμὴ, τήν γραμμή τῆς σωτηρίας τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου. Σχετικά μέ ὅλα αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν γύρω ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο σήμερα, λίγες ψυχὲς καταλαβαίνουν τί γίνεται.

(Μετά τό τέλος τοῦ κατακλυσμοῦ ὁ Θεός ὑποσχέθηκε στόν Νῶε ὅτι δέν πρόκειται νά γίνει ξανά κατακλυσμός. Ἀκριβῶς λοιπόν, ἐπειδή ὑπάρχει αὐτή ἡ προφητεία ἐκ μέρους τοῦ Θεοῦ καί ἀπό τήν ἄλλη πλευρά τά γεγονότα πού ἔγιναν τότε στήν ἐποχή τοῦ Νῶε αἰτία τοῦ κατακλυσμοῦ, εἶναι καί τώρα παρόντα μέσα στήν γῆ, ἐπιτρέπει ὁ Θεός νά γίνεται ὄχι μέ κατακλυσμό, ἀλλά μέ ἄλλο τρόπο ἡ ἐκκαθάριση τῆς ἤρας ἀπό τό σιτάρι. Γι᾿ αὐτό καί ὁ Θεός ἐπέτρεψε σ᾿ αὐτούς πού τό ἑτοίμασαν τίς ἐξεγέρσεις τῶν μεταναστῶν.)

 Τὸ μεγάλο πρόβλημα εἶναι ὅτι ὑπάρχει πολὺ φανατισμὸς μέσα στὸν ἄνθρωπο. Ὑπάρχει φανατισμὸς σὲ αὐτοὺς ποὺ δὲν ἐκκλησιάζονται· ὑπάρχει φανατισμὸς καὶ σὲ αὐτοὺς ποὺ ἐκκλησιάζονται. Δηλαδὴ αὐτό πού ὑπάρχει στὴ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἕνα μεγάλο ἄκρο, τέρμα ἄκρο δηλαδή, τὸ ὁποῖο συνθλίβει τὸν ἄνθρωπο καὶ ψυχικὰ καὶ σωματικὰ καὶ πνευματικά. Αὐτὸ πρέπει νὰ καταλάβουμε ὅτι τὰ ἄκρα εἶναι ἐπικίνδυνα. Καὶ πρέπει ὁ νοῦς τοῦ ἀνθρώπου, ἡ ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου, τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου νὰ ἔχει ἰσορροπία, νά ἔχει ἰσολογία, νά ἀποδέχεται τήν νουθεσία, ὥστε νά μπορεῖ νὰ ἐπέρχεται ἡ χάρις τῆς Ἁγίας Τριάδος καὶ ἡ φώτιση, ποὺ τὴν λαμβάνει κάθε ψυχὴ μὲ τὸ Ἅγιο Βάπτισμά της. Αὐτὸ ποὺ ἔρχεται ἐπάνω στὴ γῆ, δὲν ἔχει ξαναγίνει, διότι ὄντως εἶναι γιὰ τὸν ἀνθρώπινο παράγοντα γιὰ τὴν ἀνθρώπινη φύση, γιά τήν φύση τοῦ ἀνθρώπου, πολὺ δύσκολο καὶ ὄντως θαυμαστό.

(ἰσολογία σημαίνει τό νά τοποθετεῖται ὁ ἄνθρωπος πάνω σέ ἕνα θέμα ζυγίζοντας ὅλα τά δεδομένα μέ ἴσιο τρόπο, ἑπομένως νά ἀκούει τά μέν, νά ἀκούει καί τά δέ, νά τά ἀξιολογεῖ ἀμερόληπτα καί ἔτσι νά προχωρεῖ)

Γιὰ τὸν ἄνθρωπο ὁ ὁποῖος πιστεύει στὴν Χάρι τῆς Ἁγίας Τριάδος καὶ πιστεύει στὸν Δεσπότη Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστὸ καὶ στὸ Κτίστη ὅλου τοῦ σύμπαντος κόσμου, στὸν Ἅγιο Τριαδικὸ Πατέρα καὶ Θεὸ ἡμῶν, ποὺ πιστεύει στὴν Ἅγιά Του Χάρι καὶ στὴν σωτηρία τῆς ψυχῆς του, αὐτὸ ἀκριβῶς δὲν εἶναι κανένα ἀπολύτως πρόβλημα, διότι τὸ περιμένει καὶ ὑπομένει, ἐλπίζει ὅτι θὰ γίνει, καὶ θὰ γίνει, ἐπιτρέπεται νὰ γίνει, γιὰ νὰ ἔρθει ἡ κάθαρση τῆς ἤρας ἀπὸ τὸ στάρι.

Πολλὲς ψυχὲς παρακαλοῦνε, παρατάσεις, παρατάσεις, παρατάσεις, ἀλλὰ ἡ παράταση εἴδατε ποῦ ὁδηγεῖ: Σὲ πιὸ πολλὴ ἁμαρτία καὶ σὲ ἀκραῖα πράγματα, γιὰ τὴν πνευματικὴ ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν ἀνθρώπινη ὕπαρξη τοῦ ἀνθρώπου μέσα στὴ γῆ, ποὺ μέσα σὲ ὅλο αὐτὸ κινδυνεύει νὰ χάσει τὴν ψυχή του, ἐν μέσῳ τῆς ζωῆς, τοῦ τρόπου ζωῆς ποὺ ὑπάρχει αὐτὴ τὴν ὥρα καὶ τῆς κοινωνικότητας τοῦ ἀνθρώπου μέσα στὴ γῆ. Διότι, ἕνα πρᾶγμα δὲν θυμᾶται, τὴν Χάρι καὶ τὴν ὕπαρξη καὶ τὴν φώτιση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τὴν φώτιση τῆς Ἁγίας Τριάδος, τὴν ὕπαρξη τοῦ Πατέρα καὶ Κτίστη καὶ Θεοῦ ἡμῶν.

Νὰ ξέρουμε, ὅτι ἀκριβῶς αὐτὰ συνθλίβουν τὴν ψυχὴ, τὴν ἀποσυνθέτουν καὶ τήν ἐμποδίζουν νὰ εἶναι ἐνεργοποιημένη καὶ φωτισμένη πρὸς τὴ χάρι τῆς Ἁγίας Τριάδος.

Τὰ μεγάλα κράτη εἶναι ἕτοιμα γιὰ τὴν μεγάλη σύγκρουση, ἑτοιμάζονται πυρετωδῶς. Ἡ Ἑλλάδα ἔρχεται σὲ μιὰ μεταβατικὴ περίοδο, ὅπως καὶ ὅλος ὁ κόσμος. Ἡ Ἑλλάδα δὲν παίρνει μέρος αὐτὴ τὴ στιγμή, πρὸς τὸ τέλος θὰ πάρει μέρος. Ὅλοι θὰ τὴν προδώσουν τὴν χώρα ποὺ λέγεται Ἑλλάδα καὶ ὅλοι θὰ τὴν προδώσουν γιὰ ἕναν λόγο, γιὰ τὴν θέση τους καὶ γιὰ τὸ χρῆμα.

Ἕνας μόνο εἶναι ὁ συμπαραστάτης, ὁ Δεσπότης Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός. Καὶ μία προσευχὴ σκεπάζει τὴ χώρα ποὺ λέγεται Ἑλλάδα. Ἡ προσευχή τῆς μητέρας Του. Ἡ Πανάχραντος Θεοτόκος βάζει τὴν σκέπη της νὰ προστατέψει ὅλη αὐτὴ τὴ χώρα, διότι τὸ ρέμπελο θὰ κάνει ζημιές. Ἀλλὰ θὰ κάνουν ζημιές στὴν χώρα ποὺ λέγεται Ἑλλάδα καὶ οἱ σύμμαχοι. Αὐτὸ ἀκριβῶς πρέπει νὰ ξέρουμε, ὅτι στὴν Ἑλλάδα θὰ γυρίσουν τὴν πλάτη ὅλοι.

Μόνο ὁ Θεὸς δὲν γυρίζει τὴν πλάτη στὴν Ἑλλάδα, ὁ Χριστὸς καὶ ἡ Παναγία μας, καὶ ὅλη ἡ πανστρατιά τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Πατέρα καὶ Θεοῦ ἡμῶν. Αὐτὸ πρέπει νὰ καταλάβουμε ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι. Καὶ αὐτὸ πρέπει νὰ νοιώσουμε. Γιὰ αὐτὸ πρέπει νὰ ἔρθουμε κοντὰ στὴ Χάρι τῆς Ἁγίας Τριάδος. Πρέπει νὰ καθαρίσει ὁ νοῦς μας, ὁ λογισμός μας. Νὰ καθαρίσει ἡ ψυχή μας. Γιὰ νὰ δεχόμαστε οὐράνια χαρὰ καὶ θεῖο νέκταρ ἀπὸ τὴν Ἅγια Φώτιση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Σὲ ὅλο αὐτὸ ποὺ ἔρχεται, νὰ ξέρετε ὅτι μία προστασία ὑπάρχει. Ἡ προστασία αὐτὴ ἔρχεται στὸν ἄνθρωπο ποὺ πιστεύει, ὑπομένει, μετανοεῖ πρὸς τὴν Χάρι τῆς Ἁγίας Τριάδος, τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Πατέρα καὶ Θεοῦ ἡμῶν. Ἡ προστασία αὐτή ἔρχεται στὸν ἄνθρωπο ποὺ πιστεύει στὸν Ἀναστάντα καὶ Ζῶντα Δεσπότη Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό, ἀγαπάει καὶ παρακαλάει τὴν μητέρα ὅλου τοῦ κόσμου καὶ μητέρα τοῦ Θεανθρώπου, Δεσπότη Κύριου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, τὴν Παναγία.

Αὐτὸ ἀκριβῶς πρέπει νὰ ξέρουμε μέσα στὴ ζωή. Ἡ μετάνοια εἶναι ποὺ θὰ σώσει τὴν ἀνθρωπότητα καὶ ἡ μετάνοια θὰ φέρει τὸ «ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία». Θὰ περαστεῖ μιὰ μεγάλη ἀναταραχὴ μέσα ἀπὸ τὴν ἀνθρωπότητα. Κύματα, κύματα θὰ εἶναι τὰ γεγονότα προχωρώντας πρὸς τὴν τελικὴ ἀποκορύφωση, ποὺ ὅταν θὰ ὁλοκληρωθεῖ, πού ὅταν θὰ γίνεται ἡ τελικὴ ἀποκορύφωση, ἐκεῖ θὰ εἶναι τὰ γεγονότα καταιγιστικά.

Πάνω ἀπὸ ὅλα σὲ αὐτὴ τὴ μεγάλη κάθαρση πού ἔρχεται στὴν ἀνθρωπότητα, καὶ στὸ μεγάλο λουτρὸ αἵματος ποὺ δὲν ἔχει ξαναγίνει ποτὲ στὸν κόσμο, μέσα σέ ὅλο αὐτό, σβήνονται οἱ ἁμαρτίες ποὺ ὑπάρχουν ἐπάνω στὴ γῆ. Εἶναι μιὰ ἀναλαμπὴ τῆς Ὀρθοδοξίας, γιὰ νά γευτοῦμε μέσα στὴ γῆ, ὅλες οἱ ψυχές, τὴν Χάρι τῆς Ἁγίας Τριάδος, γιά νὰ ἔρθουν ὅλα τὰ ἔθνη κοντὰ στὴν ἀληθινὴ πίστη, στὴν Ὀρθόδοξο πίστη.

Ἀπὸ δῶ καὶ πέρα πλέον θὰ ὑπάρχουν γεγονότα τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι τμηματικά, θὰ εἶναι δηλαδὴ σέ περιόδους, περιόδους. Στὰ τελικὰ γεγονότα θὰ εἶναι τὸ ἕνα πίσω ἀπὸ τὸ ἄλλο. Θὰ εἶναι πλέον καταιγιστικά. Τὸ ἕνα θὰ διαδέχεται τὸ ἄλλο. Οἱ ψυχὲς οἱ ὁποῖες δὲν θὰ φοβοῦνται, οἱ ψυχὲς οἱ ὁποῖες ἔχουν τόλμη καὶ κατανοοῦν τὸ μέγεθος καὶ τὴν πορεία τῶν γεγονότων, οἱ ψυχὲς οἱ ὁποῖες ἔχουν ἐμπιστοσύνη στὴ χάρη τῆς Ἁγίας Τριάδος, στὸν Ἅγιο Τριαδικό Πατέρα καὶ Θεὸ ἡμῶν, στὸν Δεσπότη Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό, τὴν Παναγία μας, σέ ὅλους τοὺς Ἁγίους Ἀρχαγγέλους, στοὺς Ἁγίους μας, εἰς τὶς Ἁγίες μας, οἱ ψυχὲς οἱ ὁποῖες θὰ ἀγαπήσουν τὴν ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ καὶ ἀγαπᾶνε τὴν ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ, νά ξέρετε ὅτι θὰ διασωθοῦν καὶ θὰ κρατηθοῦν στὴν ἐπίγεια ζωή. Ἡ ψυχή, ἡ ὁποῖα φοβᾶται, τρέμει καὶ λέει «ἀμὰν τί θὰ κάνωμε; Ὤχ, ἔρχεται καὶ αὐτὸ τὸ γεγονός. Τί εἶναι αὐτὸ ποὺ γίνεται;» καὶ τρέμει καὶ φοβᾶται, οἱ ψυχὲς αὐτὲς ποὺ δὲν ἀντέχουν, θὰ ἀναχωρήσουν ἀπὸ τὴν ἐπίγεια ζωὴ πρὸς τὴν οὐράνιο βασιλεία, γιὰ νὰ μὴν κολαστοῦν μὲ τὰ γεγονότα ποὺ θὰ ζήσουν ὅσοι ἄνθρωποι μείνουν πάνω στὴ γῆ.

Αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ καταλάβουμε, νὰ τὸ νοιώσουμε, ὅτι ὁ Ἅγιος Τριαδικὸς Πατέρας καὶ Θεὸς ἡμῶν θέλει πυγμὴ καὶ τόλμη στὸ Ἅγιο θέλημά Του. Θέλει ἀνθρώπους θαρραλέους πού ἔχουν πυγμή πρὸς τὴν ὀρθόδοξη πίστη. Θέλει ψυχὲς Χριστὸ νὰ μαρτυροῦν, Χριστὸ νὰ ὁμολογοῦν. Δὲν θέλει ψυχὲς νὰ συμβαδίζουν μὲ τὰ συμφέροντα, μέ τὸ πῶς μᾶς βολεύει μέσα στὴν ἀνθρωπότητα. Θέλει ψυχὲς ξεκάθαρες γιὰ νὰ ὁμολογοῦν, νὰ δοξάζουν καὶ νὰ διαλαλοῦν τὸ Ἅγιο Ὀνομά Του. Θέλει ψυχὲς ποὺ νὰ ἀντέχουν τὴν πυρά, νὰ ἀντέχουν τὴ φωτιά, νὰ ἀντέχουν τὶς κακουχίες, νὰ ἀντέχουν τὰ δύσκολα, νὰ ὁμολογοῦν ὅπου πᾶνε καὶ ὅπου βρίσκονται τὸ Ἅγιο Ὄνομά Του, τὴν Ἅγια δόξα Του, τὴν Ἅγια ὕπαρξή Του.

Θέλει ψυχές θαρραλέες καὶ ἀποφασισμένες γιὰ ὁμολογία τώρα τῆς Χάρης τῆς Ἁγίας Τριάδος, γιὰ ὁμολογία στὸν Ἀναστάντα καὶ Δεσπότη Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό, γιὰ ὁμολογία τοῦ Πλάστη καὶ Δημιουργοῦ μας, Ἅγιου Τριαδικοῦ Πατέρα καὶ Θεοῦ ἡμῶν, νὰ ὁμολογοῦν Πατέρα, Υἱὸν καὶ Ἅγιο Πνεῦμα, Τριάδα Ὁμοούσιον καὶ Ἀχώριστον. Αὐτὲς τὶς ψυχὲς θέλει εἰς τὴν γῆ μέσα νὰ ἀντέξουν καὶ νὰ προχωρήσουν στὸ Θεοφόρο καὶ Ἅγιον Ἔργο ποὺ δίνει ἡ Χάρι τῆς Ἁγίας Τριάδος γιὰ τὴ διάδοση τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως. Ὁ Χριστιανὸς ὁ Ὀρθόδοξος δὲν πρέπει νὰ ἀπελπίζεται, οὔτε καὶ νὰ στενοχωριέται. Πρέπει νὰ ὑπομένει, πρέπει νὰ καρτερεῖ, νὰ ὁμολογεῖ καὶ πάνω ἀπὸ ὅλα, νὰ ἔχει ὑπομονὴ, διότι ἔχει τὴν φώτιση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἔχει τὴν Χάρι τῆς Ἁγίας Τριάδος ἐν μέσῳ τῆς Θείας Βάφτισής του.

Αὐτὸ ἀκριβῶς πρέπει νὰ ξέρετε. Γι᾿ αὐτὸ παίρνετε καὶ ὄνομα ἀπὸ τοὺς Ἁγίους, ἀπὸ τὶς Ἀγίες, ἀπὸ τὴν Ἅγια ὕπαρξη τῆς στρατιᾶς καὶ τῆς ἀκολουθίας τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Πατέρα καὶ Θεοῦ ἡμῶν.

Μεγάλη εὐλογία εἶναι ἡ θεία βάφτισις. Μεγάλη εὐλογία εἶναι ἡ ὁμολογία τῆς πίστεως, διότι ζοῦμε σήμερα γιὰ ἕναν λόγο, νὰ ὑπερασπιστεῖ ὁ Ὀρθόδοξος Χριστιανὸς τὴν ἅγια βάφτισή του, νὰ ὑπερασπιστεῖ καὶ νὰ ὁμολογήσει τὴν πίστη του. Αὐτὸ ἀκριβῶς πρέπει νὰ καταλάβει ὁ σημερινὸς ἄνθρωπος μέσα στὴν γῆ. Ὁ καλοπροαίρετος ἄνθρωπος τὸ καταλαβαίνει· ὁ κακοπροαίρετος ὁ ὁποῖος δὲν θέλει νὰ μετανοήσει εἶναι φυσιολογικὸ νὰ μὴν τὸ καταλάβει.

Πάνω ἀπ’ ὅλα, παίρνει ψυχὲς καὶ ὁ Παράδεισος, ἀλλὰ καὶ πολλὲς ψυχὲς ἀπολοῦνται πρὸς τὴ μεριὰ τῆς κολάσεως. Ὁ δρόμος εἶναι ἕνας καὶ μοναδικὸς, καὶ τὸν ξέρετε. Ἡ ψυχὴ πρέπει νὰ εἶναι ἕτοιμη, ἀνὰ πᾶσα ὥρα καὶ στιγμή, ἀνὰ πᾶν λεπτό, γιὰ τὴν ἔξοδό της ἀπὸ τὴν ἐπίγεια ζωὴ πρὸς τὴ οὐράνιο βασιλεία, ἐν μέσῳ τακτικῆς ἐξομολογήσεως, ἐν μέσῳ ἐκκλησιασμοῦ καὶ θείας Κοινωνίας· πάνω ἀπ᾿ ὅλα, ἐν μέσῳ καλῶν πράξεων καὶ μετανοίας.

Ὁ ἄνθρωπος χωρὶς ἀγάπη μέσα στὴ ψυχή του, δὲν μπορεῖ νὰ μετανοήσει. Ἄν δὲν ἀποκτήσει ἡ ψυχή του, ἡ καρδιά του ἀγάπη γιὰ ὅλο τὸν κόσμο, ἀγάπη γιὰ τὸν πλησίον του, δύσκολα ἡ ψυχὴ αὐτὴ ἔρχεται πρὸς τὴν σωτηρία. Πρέπει νὰ ἔχει καλὴ προαίρεση, γιὰ νὰ μὴν ἔχει πρόβλημα ἡ ψυχή. Ἡ ψυχή ἡ ὁποία φέρνει μῖσος, κτηνωδία, καὶ ἀκρότητα πνευματικῆς καταστάσεως, δὲν εἶναι δηλαδὴ πρὸς τὴν χάρι τοῦ Θεοῦ μὲ καλωσύνη, μέσα σ᾿ αὐτή τήν ψυχή δημιουργεῖται ἕνα μεγάλο ἐρωτηματικό, διότι ἔχει πνευματικὰ κενὰ καὶ δὲν μπορεῖ νὰ κατοικήσει μέσα σ᾿ αὐτήν ὁ Χριστός, καὶ δέν μπορεῖ νὰ γίνει καθέδρα τοῦ βασιλέως καὶ Δεσπότη Κύριου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ἀκόμα καὶ ἐν ὥρᾳ θείας Κοινωνίας, αὐτὲς οἱ ψυχὲς διαταράσσονται καὶ φαίνονται ἀκόμα καὶ ἐκεῖ τὰ κενὰ τὰ πνευματικά, πιὸ πολύ.

Πρέπει ἡ ψυχὴ νὰ προετοιμάζεται  καὶ νὰ παλεύει γιά τὴν προετοιμασία της γιὰ νὰ ἔχει μέσα της καλωσύνη καὶ ἀγαθὴ προαίρεση, γιὰ νὰ διαφωτιστεῖ μέσα της ἀπό τήν Χάρι τοῦ Παναγίου Πνεύματος, ἀπό τήν Χάρι τῆς Ἁγίας Τριάδος, γιὰ νὰ μπορεῖ νὰ εἶναι καλὸς δέκτης τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ καλλιεργήσει κάθε ἄνθρωπος ἐν μέσῳ προσευχῆς καὶ μετανοίας καὶ μὲ συντριβὴ καρδίας. Πρέπει νὰ προσπαθήσει νὰ ἀγωνιστεῖ γιὰ νὰ ἔρθει σὲ αὐτὴν τὴν πνευματικὴ κατάσταση.

Ὅλα πλέον προχωρᾶνε, καὶ βλέπουμε ὅτι σήμερα μέσα στὴν ἀνθρωπότητα αὐτὸς ποὺ θέλει νὰ κάνει τὴν ζωή του ὅπως θέλει, βρίσκεται σὲ μία πλήρη ἀκαταστασία, σὲ ἕναν ἀλλόφρονα παραλογισμό, σὲ μία ἔξαρση, σὲ μία ἀνισορροπία. Καὶ αὐτὸ στὴ συνέχεια θὰ ἐπεκτείνεται σὲ ὅποιον δὲν διορθώνεται πνευματικά, σὲ ὅποιον δὲν εἶναι μέσα στὴ χάρη τῆς Ἁγίας Τριάδος, σὲ ὅποιον δὲν ἀποδέχεται τὸν Δεσπότη Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό, σὲ ὅποιον δὲν ἀποδέχεται τὴν ὕπαρξη τοῦ Κτίστη ὅλου τοῦ κόσμου, σὲ ὅποιον δὲν ἀποδέχεται τὸν Ἅγιο Τριαδικὸ Πατέρα καὶ Θεὸ ἡμῶν.

Βλέπουμε ὅτι ὅλα ξεκαθαρίζονται μὲ ἕνα τρόπο ποὺ δὲν τὸ φαντάζεται ἀνθρώπων νοῦς καὶ βλέπουμε ὅτι ξεκαθαρίζεται μὲ μία χειρουργικὴ ἐπέμβαση, τὴν ὁποία λίγες ψυχὲς τὴν καταλαβαίνουν. Εἶναι μία χειρουργικὴ ἐπέμβαση ποὺ κάνει ἡ Χάρις τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Πατέρα καὶ Θεοῦ ἡμῶν, γιατί ὅλα εἶναι γιὰ τὸ καλὸ τοῦ ἀνθρώπου, ὅλα εἶναι γιὰ τὸ καλὸ τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου, ὅλα εἶναι γιὰ τὸ καλὸ τῆς ὕπαρξης τοῦ ἀνθρώπου. Καὶ πάνω ἀπ᾿ ὅλα, βλέπουμε τό πῶς ὁ Θεὸς ἀγαπάει τὸν ἄνθρωπο, πῶς τὸν ἀγκαλιάζει, πῶς τὸν φέρνει μέσα στὴν Ἅγιά Του Χάρι, πόσο ὑπομονὴ κάνει καὶ πόσο ὑπομένει καὶ πόσο καρτερεῖ γιὰ νὰ ἔρθει ἐπὶ γῆς ἡ σωτηρία τῶν ψυχῶν τῶν ἀνθρώπων, γιὰ νὰ ἔρθουν εἰς τὴν Οὐράνιο Βασιλεία. Καί ὅμως πολλὲς ψυχὲς ἀκόμα ἀμφιβάλλουν καὶ προσπαθοῦν καὶ ἄλλους νά διαβάλουν, νὰ τούς κάνουν νά ἀμφιβάλλουν.

Πολλὲς ψυχὲς δὲ θέλουν, πολλὲς ψυχὲς ἀντικρούουν τὰ πάντα καὶ τὰ προβλήματα πλέον αὐτῆς τῆς ἀντίκρουσης τὰ βλέπουμε κατάματα, τὰ βλέπουμε ὁλοφάνερα καὶ μπροστά μας, ἀπὸ τό πῶς εἶναι ἡ συμβίωση ποὺ ἔχει ὁ ἄνθρωπος στὴν ἐπὶ γῆς ζωὴ. Διότι, δὲν καταλάβαμε ὅτι οἱ ἄνθρωποι σήμερα εἶναι προσωρινοὶ στὴν ἀνθρωπότητα καὶ πρέπει νὰ ἀγωνιστοῦμε πρὸς τὴν κάθαρση τῆς ψυχῆς γιὰ νὰ ἔρθουμε στὴν Οὐράνια βασιλεία τοῦ Ἁγίου καὶ Θεοφόρου Παραδείσου. Αὐτὸ πρέπει νὰ καταλάβει ἡ κάθε ψυχὴ καὶ αὐτὸ πρέπει νὰ νοιώθει μέσα της γιὰ νὰ ἐπέλθει ἡ ἠρεμία, γιά νὰ ἐπέλθει ἡ ψυχική, πνευματικὴ καὶ θεοφόρα γαλήνη.

Ὅλα τὰ ἔχει φέρει ὁ Θεὸς μὲ μία τάξη, νά ὑπάρχει μία προσμονὴ καὶ μία ἀγάπη, γιὰ νὰ λειτουργεῖ ὁ ἄνθρωπος μὲ τὴ γραμμὴ τῆς σωτηρίας τῆς ψυχῆς του. Νὰ ξέρουμε ὅτι ὅλα αὐτὰ ποὺ ἔρχονται στὸν ἄνθρωπο ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει μετάνοια, στόν ἄνθρωπο ὁ ὁποῖος ἀκολουθάει τὰ δικά του θέλω, τὰ δικά του ἐγώ, εἶναι μέσα σέ ὅλα αὐτά σάν νά εἶναι μὲ ἕνα τεράστια βουνὸ μπροστά του καὶ δὲν νοιώθει καλὰ ἡ ψυχή.

Ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος μετανοεῖ καὶ ἔρχεται στὴν θεία μετάνοια καὶ ἀκολουθεῖ ἐν μέσῳ μετάνοιας τὴν Χάρι τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Πατέρα καὶ Θεοῦ ἡμῶν, θὰ εἶναι ἤρεμος, δὲν θὰ στεναχωριέται καὶ δὲν θὰ ἀγχώνεται γιὰ ὅ,τι γίνεται μέσα στὴ γῆ καὶ γιὰ ὅλα τὰ γεγονότα ποὺ θὰ γίνονται. Δὲν θὰ ἀγχώνονται αὐτοὶ ποὺ θέλουν τὴ θεία μετάνοια καὶ τὴ θεία σωτηρία τῆς ψυχῆς τους. Αὐτό θά συμβαίνει στόν ἄνθρωπο ὁ ὁποῖος μετανοεῖ, θὰ ἀφυπνίζεται καὶ θὰ δροσίζεται ἀπὸ τὴ Χάρι τοῦ Πνεύματος καὶ ἀπὸ τὴν Χάρι τοῦ Ἁγίου Πατέρα καὶ Ἁγίου καὶ Τριαδικοῦ Πατέρα καὶ Θεοῦ ἡμῶν. Αὐτὸ πρέπει νὰ καταλάβουμε, ὅτι πλέον προχωρᾶνε τὰ πράγματα καὶ εἶναι στὴν κόψη ἑνὸς ξυραφιοῦ. Κάθε πιστὸς καὶ κάθε ἄνθρωπος πρέπει νὰ εἶναι ἕτοιμος γιὰ αὐτὰ ποὺ ἔρχονται.

Μήνυμα 8 Ἰουλίου 2026

 

Τώρα ποῦ ἡ ψυχὴ λεηλατεῖται ἀπὸ τὰ ἄλαλα, εἶναι ὥρα νὰ μιλήσει ἡ συνείδηση στὸν Θεὸ μὲ τὴν μετάνοια.

 

Ἔχει φτιαχτεῖ ἕνα σύστημα πλήρως ἐλεγχόμενο, τό ὁποῖο ὑπνωτίζει  τὸν ἄνθρωπο ὥστε νὰ μὴν ἔχει ἐγρήγορση, νά μήν μπορεῖ οὔτε νά προσευχηθεῖ. Γι᾿ αὐτό καί ἐπικρατεῖ σιγή, κανείς δέν μιλάει, καίτοι ὁδηγεῖται ὁ ἄνθρωπος στήν καταστροφή.

Ὁ λαός εἶναι σέ ἕνα λήθαργο. Δέν μπορεῖ νά πλησιάσει αὐτούς ποὺ ἐκλέγει καί ἀνέχεται νά τόν κυβερνοῦν. Παντοῦ ὑπάρχει αὐταρχισμός, ἐγωισμὸς παντοῦ ὑπάρχει ἐπιβολή: Δὲν ὑπάρχει ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου, ἐλευθερία τῆς ψυχῆς, ἐλευθερία τῆς σκέψης. Πολλοὶ πνευματικοὶ ἄνθρωποι στὴν ἐξομολόγηση ἐπάνω δίνουν λανθασμένες γραμμὲς.

Ἡ μεταφορὰ τοῦ θεϊκοῦ λόγου πρὸς τὴν ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου γίνεται μὲ ἤρεμο τρόπο, ἐν μέσῳ προσευχῆς καὶ μὲ κατάλληλη γνώση θεϊκή. Αὐτό φέρνει μετάνοια.

Ὁ σωστὸς πνευματικὸς ἔλεγχος διορθώνει τὴν ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλὰ πρέπει καὶ ὁ ἴδιος ὁ πνευματικὸς νὰ ἀσκεῖ ἔλεγχο στόν ἑαυτό του καί νά δέχεται ἔλεγχο γιὰ τὸν ἑαυτό του. Πρέπει νὰ γίνει ἡ ψυχὴ μας πυρσός τῆς μετανοίας, γιὰ νὰ σβήσει ἀπὸ μέσα μας ἡ ἁμαρτία. Ὁ Θεὸς ἔχει φιλευσπλαγχνία, ὁ Θεὸς ἔχει ἀγάπη, καὶ ὁ Θεὸς ἔχει ἠρεμία ταπεινοφροσύνης.

Δὲν ὑπολογίζουμε τὸν διπλανό μας, τὸν ἀδελφό μας, ἔχουμε θέλω καὶ ἐγὼ, κοιτᾶμε τὴν δικιά μας προβολὴ κάνουμε πράγματα ποὺ δὲν πρέπει, δὲν μετανοοῦμε, δὲν διορθώνουμε τόν ἑαυτό μας.

Σήμερα γίνεται μιὰ μεγάλη ἀποστασία ἀπό τὴν Χάρι τοῦ Θεοῦ, μιὰ ἀποστασία ποὺ δὲν τήν καταλαβαίνει ὁ ἄνθρωπος.

Ὁ Θεὸς δὲν δίνει τὴν Χάρι του μὲ τὸ ζόρι σὲ μία ψυχή. Πρέπει νὰ Τὸν καλέσει ἡ ψυχὴ καὶ πρέπει νὰ θέλει ἡ ψυχὴ νὰ εἶναι κοντὰ στὸν Θεό· εἶναι εὐγενὴς ὁ Θεός.

Ὁ διάβολος προσπαθεῖ νά φέρει στήν ἀγωνιζόμενη ψυχή ἀκαταστασία.

Ἄν πέσουμε πρέπει νὰ μετανοήσουμε, νὰ σηκωθοῦμε. Ἄν μετανοήσουμε ἐκ βάθους ψυχῆς, ἔρχεται ἡ σωτηρία τῆς ψυχῆς εἰς οὐράνιον Παράδεισο. Ἡ γραμμὴ τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀναίμακτη, εἶναι μιὰ γραμμὴ ποὺ δὲν ἔχει φόβο, ποὺ δὲν ἔχει πίεση. Εἶναι μιὰ γραμμὴ ποὺ δὲν ἐπιβάλλει.

Ἡ Χάρι τῆς Ἁγίας Τριάδος, ἡ στρατιά τοῦ οὐρανοῦ, οἱ Ἅγιοι θὰ προστατέψουν καί ἐμᾶς καί τὴν γῆ, θὰ προστατέψουν τὰ πάντα ἀπὸ κάθε κακό. Νά μήν ἔχουμε πανικό, ἀνησυχία, ἤ στεναχώρια, ἀλλά χαρὰ· θά ἔρθει κάθαρση, θὰ λάμψει ἡ ἀλήθεια.

Περίληψη Δικτύου Ἑλληνισμοῦ

 

 

Τὴν σήμερον ἡμέρα ποὺ ὅλα φαίνονται νὰ εἶναι ἤρεμα, τὴν σήμερον ἡμέρα πού  ὅλα φαίνονται νὰ εἶναι ὁμαλά, τὸν καιρὸ αὐτὸν ποὺ διανύει ἡ ἀνθρωπότητα μέσα στὴ γῆ, ὅλα αὐτὰ ποὺ γίνονται  φανερώνουν ὅτι συντελεῖται ἡ λεηλασία τῆς κάθε ψυχῆς, ἡ λεηλασία τῆς ψυχῆς πού ζεῖ μέ ἀνευθυνότητα, τῆς ἀνθρώπινης ψυχῆς πού παίρνει στάση ἀνευθυνότητας εἰς τὰ τοῦ κόσμου ἐτούτου. Τὴν σήμερον ἡμέρα μιὰ μεγάλη ἀνευθυνότητα ἐπικρατεῖ, τὸ παράνομο ἔγινε νόμιμο, καὶ τὸ νόμιμο, κατὰ τὴν ἀνθρώπινη κρίση, γίνεται παράνομο.

Αὐτὰ ἀκριβῶς πρέπει νὰ ξέρετε, διότι ὑπάρχουν τὰ ἄλαλα καὶ τὰ μπάλαλα. Ὅλα αὐτὰ ἀνακατεύουν τὸν κόσμο καὶ τὸν κάνουν ἄνω-κάτω.

Ὑπάρχει μεγάλος κίνδυνος στὴν σημερινὴ ἀνθρωπότητα ἀπὸ τὰ ἄλαλα καὶ τὰ μπάλαλα τὰ ὁποῖα εἶναι μέσα στὴν ἀνθρώπινη ζωὴ καὶ τὰ ἔχει δημιουργήσει ἡ ἀποστασία τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὴν Θεία Χάρι τῆς Ἁγίας Τριάδος. Αὐτὰ ὅλα ἔχουν φέρει ὅλη αὐτή τὴν ἀκαταστασία.

Μέσα σὲ ὅλη αὐτὴ τὴν κατάσταση ποὺ ζεῖ ὁ σημερινὸς ἄνθρωπος καὶ παλεύει καί ἀγωνίζεται, ἀλλὰ ξεφεύγει ἀπὸ τὰ κεκτημένα τῆς ζωῆς, ἔχει φτιαχτεῖ ἕνα σύστημα πλήρως ἐλεγχόμενο, ἔχει φτιαχτεῖ ἕνα σύστημα μέχρι ἑνός μόνον σημείου ἀνεκτὸ, ἔχει φτιαχτεῖ ἕνα σύστημα τό ὁποῖο φέρνει  τὸν ἄνθρωπο σέ κατάσταση τέτοια ὥστε νὰ τόν ὑπνωτίζει, νὰ μὴν τὸν ἔχει σὲ ἐγρήγορση. Ἔχει φτιαχτεῖ ἕνα τέλειο σύστημα ποὺ νὰ μὴν μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος νὰ ἔχει λατρεία πρὸς τὴν Χάρη τῆς Ἁγίας Τριάδος. Ἔχει φτιαχτεῖ ἕνα σύστημα ποὺ οὔτε νὰ προσευχηθοῦν πολλοὶ ἄνθρωποι μποροῦν, οὔτε νὰ κάνουν πνευματικὸ ἀγῶνα πρὸς τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ.

Ἔχει φτιαχτεῖ ἕνα σύστημα γιὰ νὰ ὁδηγεῖ τὸν ἄνθρωπο στὸν γκρεμό, νὰ τὸν ὁδηγεῖ στὴν καταστροφὴ καὶ πάνω ἀπ᾿ ὅλα νὰ τόν  ὁδηγεῖ στὴν ἀπώλεια τῆς ψυχῆς, τὸ ὁποῖο πολλὲς ψυχὲς δὲν τὸ παίρνουν μὲ σοβαρὴ κρίση τῆς συνειδήσεως τους. (δηλαδή ἡ συνείδηση, ἐρχομένου τοῦ ἀνθρώπου σέ μετάνοια, εἶναι αὐτή πού θά προβάλει ἀπέναντι στό σύστημα αὐτό τήν ἀντίσταση, καί θά τό ἀνατρέψει)

Εἶναι ἕνα σύστημα πλήρως ἐλεγχόμενο, πλήρως καταρτιζόμενο γιὰ νὰ εἰδωλολατρεύει ὁ ἄνθρωπος ἀκόμα καὶ στὴν καθημερινότητα του. Ὅλα πλέον ἔχουν σιγήσει, τίποτα, δὲν μιλάει κανεὶς, οὔτε οἱ ὑπεύθυνοι ἀπὸ κάθε πλευρὰ μιλοῦν. Ὁ λαὸς δείχνει νὰ συμμετέχει καὶ δείχνει νὰ ἀποδέχεται ὅλην αὐτὴν τὴν κατάσταση· ὁ κόσμος ὁ σημερινὸς ἀποδέχεται, ἀποδέχεται. Ποὺ ὅταν ἔχουμε ἀποδοχὴ, σημαίνει καὶ συμμετοχὴ, ὅτι συμφωνοῦμε μὲ ὅλα αὐτὰ ποὺ γίνονται. Ὁ ἔλεγχος σήμερα στὴν ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου, ὁ ἔλεγχος ὁ πνευματικός, γιὰ πολλὲς ψυχὲς θεωρεῖται ἄκομψος, θεωρεῖται ὅτι δὲν εἶναι μὲ τὴν Χάρι τοῦ Θεοῦ. Ὅταν ἐλέγχεται ἡ πνευματικὴ συνείδηση τοῦ ἀνθρώπου, ὅταν ἐλέγχονται τὰ βάθη τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου, θεωρεῖται ὅτι εἶναι ἄκομψος τρόπος καὶ θεωρεῖται ὅτι δὲν εἶναι σωστός. Πόσο πνευματικὰ ἀκατήχητοι εἴμαστε οἱ σημερινοὶ ἄνθρωποι, πόσο ἀκατήχητοι εἴμαστε καὶ πόσο δὲν ξέρουμε τὸ πῶς νὰ προχωρήσουμε πνευματικά, καὶ τί σωστὸ πρέπει νὰ κάνουμε στὴν ἀνθρώπινη πορεία τῆς ζωῆς μας ἀλλὰ καὶ στὰ πνευματικά μας καθήκοντα, γιὰ νὰ ἔχουμε ἄφεση ἁμαρτιῶν ἐνώπιον τῆς μετάστασής μας στὴν οὐράνιο βασιλεία;

Αὐτὲς οἱ ἐρωτήσεις σήμερα εἶναι παράξενες, φαίνονται προϊστορικές, φαίνονται ὅτι δὲν ἐπαρκοῦν καὶ δὲν εὐσταθοῦν στὶς ψυχὲς οἱ ὁποῖες τὶς λένε. Αὐτές οἱ ἐρωτήσεις φαίνονται ὅτι δὲν εἶναι ἡ κανονικότητα τῆς ζωῆς, ἐπειδή τὴν σήμερον ἡμέρα ποὺ ζεῖ ὁ ἄνθρωπος, πολὺς κόσμος ἀγωνίζεται γιὰ ἕνα κύριο πρᾶγμα,  γιὰ μία γραμμὴ ποὺ ἔχει, ἀγωνίζεται γιά τὰ πρὸς τὸ ζῆν.

Ὅμως, ποιό ἀκριβῶς εἶναι τό νόημα τῆς ἐργασίας τοῦ ἀνθρώπου μέσα στὴ ζωή; «Ἐργάζεστε καὶ διατρέφετε τὰς ψυχὰς ὑμῶν, ἐργάζεστε καὶ ἀποδίνετε τὰς ἁμαρτίας ὑμῶν», μᾶς λέγει ὁ Κύριος. (Δηλαδή διά τῆς ἐργασίας, τόσον διότι ὁ ἄνθρωπος ὑποβάλλεται σέ κόπο, ὅσο καί διότι μέ τόν καρπό τῆς ἐργασίας του μπορεῖ νά προσφέρῃ ἀγάπη, ὁ ἄνθρωπος ἐξιλεώνεται, καί ἡ ἐργασία ἀποβαίνει εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν. «Ἴδε τήν ταπείνωσίν μου καί τόν κόπον μου καί ἄφες πάσας τάς ἁμαρτίας μου» , λέει ὁ Δαυΐδ. Καί ὁ Κύριος λέγει: «Ἐργάζεσθε μή τήν βρῶσιν τήν ἀπολλυμένην, ἀλλά τήν βρῶσιν τήν μένουσαν εἰς ζωήν αἰώνιον» (Ἰωάν. 6,27)

Διότι ἐργαζόμενος ὁ ἄνθρωπος ἐργάζεται ὄχι μόνον γιὰ νὰ ἔχει τὴν καθημερινότητα στὴν οἰκογένειά του, γιά νὰ βοηθάει τὴν οἰκογένειά του, γιὰ νὰ μεγαλώσει καὶ νὰ προχωρήσει μέσα στὴ ζωὴ καὶ νὰ βγοῦν οἱ ὑποχρεώσεις τῆς οἰκογενείας. Πάνω ἀπ᾿ ὅλα, πρέπει νά ἐργαζόμαστε ἐργασίες γιὰ τὰς ψυχὰς ἡμῶν. Καί αὐτές εἶναι ὁ πνευματικὸς ἀγῶνας, τὰ πνευματικὰ καθήκοντα πρὸς τὴν Χάρι τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Πατέρα καὶ Θεοῦ ἡμῶν. (Δηλαδή τό θέμα τῆς ἐργασίας κατανοεῖται μέσα στό ἀνωτέρω πλαίσιο: Ἐργαζόμαστε γιά νά συντηρήσουμε τίς ψυχές μας στήν ζωή, γιά νά βγοῦν οἱ ὑποχρεώσεις.  Ἐργαζόμαστε ἔχοντας συνείδηση ὅτι ζητεῖται ἀπό μᾶς ἡ ἐργασία τοῦ πνευματικοῦ μας ἀγῶνα. Ὁ κόπος τόν ὁποῖο κάνουμε ἐργαζόμενοι, δέν ἐπιτρέπεται στό ὄνομα τῆς ἀνάγκης γιά ἐπιβίωση νά ἀπομονώνεται ἀπό τόν μόνον σκοπό τῆς ζωῆς μας. Δέν πρέπει νά κάνουμε ἐργασία ἀντίθετη πρός τόν ἀγῶνα γιά τήν σωτηρία μας.)

Σήμερα ἔχει περιέλθει ἡ ἀνθρωπότητα σὲ ἕνα λήθαργο, σὲ ἕναν ἀποσυντονισμό, σὲ μία διαφοροποίηση ἀπὸ τὴν πραγματικὴ φύση ποὺ ἔχει δημιουργήσει ὁ Πλάστης μας, ὁ Ἅγιος Τριαδικὸς Πατέρας καὶ Θεὸς ἡμῶν. Ὁ ἄνθρωπος ὁ σημερινὸς δυσκολεύεται νὰ ἀντιδράσει, δυσκολεύεται νὰ πεῖ τὸ ὄχι, δυσκολεύεται νὰ βάλει κάποιες γραμμὲς στὴ ζωή του. Ὑπάρχουν τέτοιες δυσκολίες, ποὺ πολλοὶ ἄνθρωποι τὶς ἀψηφοῦνε, δὲν βλέπουν τὰ πράγματα τί γίνεται, καὶ πάνω ἀπ᾿ ὅλα ἐκλέγονται κυβερνῆτες, ἐκλέγονται κεφαλὲς ἐξουσίας τίς ὁποῖες δὲν μπορεῖ νὰ πλησιάσει ὁ λαὸς ποὺ τοὺς ἐκλέγει, ὁ λαὸς ποὺ τοὺς ἀνέχεται.

Πρέπει νὰ καταλάβουν οἱ ἄνθρωποι ὅτι ὅλο αὐτὸ ποὺ γίνεται, εἶναι γιὰ νὰ προχωρήσει τὸ ἑπόμενο βῆμα. Παντοῦ ὑπάρχει αὐταρχισμός, ἐγωισμὸς παντοῦ ὑπάρχει ἐπιβολή: Αὐτὸ θὰ κάνεις, ἔτσι πρέπει νὰ κάνεις, αὐτὸ θὰ κάνεις, ἔτσι πρέπει νὰ κάνεις, δηλαδὴ δὲν ὑπάρχει ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου, δὲν ὑπάρχει ἐλευθερία ψυχῆς, δὲν ὑπάρχει ἐλευθερία τῆς σκέψης. Ἀκόμα, πολλὲς φορὲς, πολλοὶ πνευματικοὶ ἄνθρωποι στὴν ἐξομολόγηση ἐπάνω δίνουν λανθασμένες γραμμὲς, διότι ὑπάρχει ἕνα πρόβλημα, ἔλλειψη τῆς Χάριτος καὶ τῆς ἐπιφοίτησης τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, συμβαδίζουν (συντάσσονται) μὲ πολλὲς καταστάσεις καὶ μὲ πολλὰ πράγματα.

Πάνω ἀπ᾿ ὅλα ὅμως, πρέπει νὰ τονίσουμε ὅτι ὁ ἄνθρωπος λειτουργεῖ ἐλεύθερα καὶ δὲν μπορεῖ νὰ τοῦ ἐπιβληθεῖ ἡ αὐστηρότητα, νὰ τοῦ ἐπιβληθεῖ ὁ αὐταρχικὸς τρόπος. Ὁ Θεὸς ἐπιβάλλεται στὴν ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου μὲ τὸν τρόπο ποὺ γνωρίζει, μὲ τὸν τρόπο ποὺ ἀποδεικνύει ὅτι ἀγαπάει τὸ πλᾶσμα του, τὸν ἄνθρωπο. Τόν θεϊκό λόγο μέσα στόν ἄνθρωπο ὁ Θεός τόν φέρνει μὲ τὸν τρόπο ἀκριβῶς αὐτόν πού φανερώνει τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Μὲ ἤρεμο τρόπο καὶ μὲ κατάλληλη γνώση, μέ γνώση θεϊκή, ἔτσι ἀκριβῶς εἶναι ἡ μεταφορὰ τοῦ θεϊκοῦ λόγου πρὸς τὴν ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου, πρὸς τὴν ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου ὁ ὁποῖος θέλει νὰ μετανοήσει καὶ θέλει τὴ σωτηρία τῆς ψυχῆς του. Μεταφέρεται μὲ ἕνα τρόπο ἐν μέσῳ προσευχῆς, ἐν μέσῳ ἐτυμηγορίας τῆς ψυχῆς.  (ἐτυμηγορία, σημαίνει αὐτό πού λέγεται καί εἶναι ἀληθινό καί γνήσιο, γι᾿ αὐτό ἐτυμηγορία σημαίνει στό δικαστήριο, μιά δίκαιη ἀπόφαση· ὁπότε ἐτυμηγορία τῆς ψυχῆς εἶναι ἡ ἀπόφαση πού βγάζει ὁ ἄνθρωπος γιά τόν ἑαυτό του, ἐφόσον αὐτή εἶναι γνήσια, ἀληθινή καί ἐκφράζει τήν εἰλικρίνεια τῆς συνειδήσεώς του. Ἡ ψυχή πού ἀσκεῖ ἔντιμο ἔλεγχο στόν ἑαυτό της καί δέν διστάζει νά τόν μεμφθεῖ, νά τόν καταδικάσει γιά τά πάθη πού ἔχει καί τίς ἁμαρτίες πού ἔκανε, αὐτή ἡ ψυχή γίνεται δεκτική, ἐν μέσῳ προσευχῆς, τοῦ λόγου τοῦ θεϊκοῦ, τοῦ λόγου αὐτοῦ πού φέρνει στήν ψυχή μετάνοια, ἀνάπλαση, σωτηρία).

Ὁ θεῖος λόγος μεταφέρεται ἐν μέσῳ τῆς θεϊκῆς σπορᾶς στὴ ψυχὴ ποὺ θέλει νὰ μετανοήσει. Καὶ πάνω ἀπ᾿ ὅλα, πρέπει νὰ ξέρετε ὅτι ὁ σωστὸς πνευματικὸς ἔλεγχος διορθώνει τὴν ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλὰ πρέπει καὶ ὁ ἴδιος ὁ πνευματικὸς νὰ ἐλέγχει τὸν ἑαυτό του καὶ νὰ δέχεται ἔλεγχο γιὰ τὸν ἑαυτό του. Πρέπει δηλαδὴ νὰ καταβάλει τὸν ἐγωισμό, νὰ καταβάλει τὸ θέλω, τὸ ἐγώ, γιὰ νὰ μεταφερθεῖ καὶ εἰς τὴν ψυχὴ τοῦ πνευματικοῦ παιδιοῦ, τοῦ πνευματικοῦ ἀνθρώπου ποὺ θέλει νὰ πάρει τὴ θεία γεύση τῆς σωτηρίας τῆς ψυχῆς, τὴ θεία γεύση πού προέρχεται ἀπό τὴν Χάρι τῆς Ἁγίας Τριάδος.

Πολλὲς ψυχὲς δέχονται, καὶ πολλὲς δὲν δέχονται·  ἔτσι ἀκριβῶς εἶναι ὁ σημερινὸς κόσμος ὅπως καὶ παλιὰ˙ διότι παίρνει ὁ Παράδεισος ψυχὲς, ἀλλὰ παίρνει ὅμως καὶ ἡ κόλαση. Παίρνει δηλαδὴ ψυχὲς καὶ ἡ μία πλευρὰ ἡ καλὴ, καὶ ἡ ἄλλη ἡ ἄσχημη. Αὐτὸ πρέπει νὰ καταλάβουμε, ὅτι ὑπάρχει Παράδεισος καὶ κόλαση. Ἔχουμε δικαίωμα καὶ ἐλευθερία νὰ διαλέξουμε τί θέλουμε. Ἄν θέλουμε Παράδεισο, νὰ διαλέξουμε πραότητα, ἠρεμία, ἀγάπη, μετάνοια καὶ, πάνω ἀπ᾿ ὅλα, καλὲς πράξεις πρὸς τὴν Χάρι τῆς Ἁγίας Τριάδος, πρὸς τὴν Χάρι τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Πατέρα καὶ Θεοῦ ἡμῶν. Καλὲς πράξεις -γιὰ νὰ μᾶς βρεῖ καλό- καλὴ προαίρεση καὶ ἀγαθότητα ψυχῆς.

Ἂν θέλουμε νὰ ἀκολουθήσουμε τὸν πιὸ βατὸ δρόμο (τόν φαρδύ), τότε θέλουμε πολλὰ πράγματα μὲς στὴ ζωή μας καὶ δὲν ὑπολογίζουμε τὸν διπλανό μας, καί δέν ὑπολογίζουμε τὸν ἀδελφό μας. Δὲν ὑπολογίζουμε κανέναν καὶ κάνουμε πράγματα ποὺ δὲν πρέπει. Ἰσοπεδώνουμε τὰ πάντα, γιὰ νὰ εἴμαστε ἐμεῖς κερδισμένοι μὲς τὴν ζωή. Πατᾶμε τοὺς πάντες καὶ δὲν τοὺς ἀφήνουμε νὰ ἀναπνεύσουν, γιὰ νὰ εἴμαστε ἐμεῖς κερδισμένοι καὶ ἔχουμε «θέλω» καὶ «ἐγὼ», καὶ κοιτᾶμε τὴν δικιά μας προβολὴ καὶ κοιτᾶμε τὴν δικιά μας προβολὴ μέσα στοὺς ἀνθρώπους καὶ τὴν δικιά μας ἐπίγεια δόξαν. Καὶ κάνουμε ὁ,τιδήποτε γιὰ νὰ ὑπερβοῦμε τὴν Χάρι τοῦ Θεοῦ, καὶ κάνουμε πράγματα ποὺ δὲν πρέπει, καὶ δὲν μετανοοῦμε καὶ δὲν διορθώνουμε τὸν ἑαυτό μας, καὶ δὲν θέλουμε τὸν ἴσιο δρόμο πρὸς τὴ χάρη τῆς Ἁγίας Τριάδος. Ἐκεῖ φυσικὰ, ἐκεῖ πέρα, ἔχουμε ἕνα θέμα μεγάλο, ἀκολουθᾶμε τὸν δρόμο πρὸς τὴν κόλαση.

Αὐτὸ ἀκριβῶς πού ὁ ἄνθρωπος ἐπιλέγει μέσα ἀπὸ τὴ ζωὴ τὴν ἐπίγεια, αὐτό καὶ γεύεται. Ὅποιον δρόμο θὰ ἀκολουθήσει μέσα ἀπὸ τὴ ζωὴ τὴν ἐπίγεια, μέσα ἀπό αὐτόν προγεύεται καί αὐτό πού θά ἀκολουθήσει. Αὐτὸ πρέπει νὰ ξέρουμε γιὰ νὰ καταλάβουμε καί τὸ πῶς πρέπει νὰ μετανοοῦμε. Ὅποιος ἀκολουθεῖ δρόμο Θεοῦ, εἶναι στενὴ ἡ ὁδός. Ὅποιος ἀκολουθεῖ δρόμο τοῦ ὑποχθονίου πνεύματος, τοῦ διαβόλου, εἶναι φαρδύς, ἀνοιχτὸς δρόμος μὲ πολλὲς γεύσεις καὶ καλοπέραση στὴν ἐπίγεια ζωή, ἀλλὰ ἀκολουθάει καὶ ἡ πύρινη κόλαση, ἀντί γιά τὴν αἰώνιο βασιλεία. Γι᾿ αὐτὸ ὁ Θεός μᾶς ἔχει ἀφήσει ἐλεύθερους γιὰ νὰ διαλέξουμε ποιόν δρόμο πρέπει νὰ πάρουμε.

Στὴν σημερινὴ διαδρομὴ ποὺ ἔχει ὁ ἄνθρωπος, πού βλέπουμε ὅτι τὰ ἄλαλα καὶ τὰ μπάλαλα κυβερνοῦν τὸν κόσμο καὶ βλέπουμε πράγματα παράξενα: Καταπατοῦνται τὰ πάντα, ὁ θεσμὸς τῆς οἰκογένειας ἔχει διαλυθεῖ, μόνο στὰ χαρτιὰ εἶναι οἰκογένειες˙ ὁ θεσμὸς γονέων καὶ παιδιῶν καταπατημένος κι αὐτός, κάνει ὁ καθένας ὅ,τι θέλει, καὶ ἂν πάρουμε καὶ ἀπὸ πολιτικὴ πλευρὰ νόμους, ὅ,τι κατέβει ὁ καθένας θὰ βγάλει νόμους, ἂν πάρουμε ἀπὸ τὸ θέμα πίστεως, πολλοὶ δηλώνουν ἄθεοι, πολλοὶ δηλώνουν σατανιστὲς, πολλοὶ δηλώνουν δωδεκαθεϊσμό, πολλοὶ δηλώνουν ἄλλες θρησκεῖες, ἐνῷ εἶναι βαφτισμένοι χριστιανοὶ ὀρθόδοξοι. Δὲν ξέρουμε ποῦ πατᾶμε καὶ ποῦ βρισκόμαστε οἱ σημερινοὶ ἄνθρωποι. Αὐτὸ γίνεται, μιὰ μεγάλη ἀποστασία ἀπό τὴν Χάρι τοῦ Θεοῦ, μιὰ ἀποστασία ποὺ δὲν τήν καταλαβαίνει ὁ ἄνθρωπος.

Ὁ δρόμος ὅμως εἶναι ἀνοιχτὸς νὰ ἐλεγχθεῖ ἡ ψυχή μας πνευματικὰ, νὰ ἐλεγχθεῖ ἡ συνείδησή μας πνευματικὰ καὶ νὰ ἐπιστρέψουμε στὴν Χάρι τῆς Ἁγίας Τριάδος.

Αὐτὸ ἀκριβῶς πρέπει νὰ τὸ ξέρετε πολὺ καλὰ. Καὶ νὰ τὰ ἔχετε βαθιὰ χαραγμένα αὐτὰ τὰ λόγια στὴν μνήμη, καὶ νὰ τίς ἔχετε βαθιὰ χαραγμένα αὐτὲς τὶς γραμμὲς μέσα στὴ μνήμη, γιὰ νὰ ξυπνήσει ἡ πνευματική σας συνείδηση. Ἡ Χάρι τῆς Ἁγίας Τριάδος πάνω ἀπ᾿ ὅλα αὐτὸ ἀκριβῶς θέλει νὰ καταλάβετε. Καὶ πάλι ὅλα ἀφοροῦν τὸν κόσμο ποὺ θέλει νὰ φωτιστεῖ.

Ὁ Θεὸς δὲν δίνει τὴν Χάρι του μὲ τὸ ζόρι σὲ μία ψυχή. Πρέπει νὰ Τὸν καλέσει ἡ ψυχὴ καὶ πρέπει νὰ θέλει ἡ ψυχὴ νὰ εἶναι κοντὰ στὸν Θεό· εἶναι εὐγενὴς ὁ Θεός.

Ὁ ἀκάθαρτος καὶ ζηλοφθόνος καὶ ἀνθρωποκτόνος διάβολος ἐπισκέπτεται ὅποια ψυχὴ ἀγωνίζεται γιὰ νὰ κάνει τὰ δικά του πράγματα καὶ νά φέρει τὴν δική του ἀκαταστασία.

Ἡ συνέχεια ποὺ ἔρχεται μέσα στὴν ἀνθρωπότητα: Ὑπάρχουν μεγάλα ξεκαθαρίσματα, καθαρίζει ἡ ἤρα ἀπὸ τὸ στάρι. Αὐτὸ ἀκριβῶς πρέπει νὰ καταλάβουμε. Καὶ πρέπει ὁ ὀρθόδοξος χριστιανὸς αὐτός πού μετανοεῖ, ὁ μετανοοῦντας, νὰ κάνει ἀγῶνα ὅπως πρέπει, αὐτὸ ποὺ μπορεῖ νὰ κάνει. Ἀλλὰ πρέπει νὰ ξέρει ἕνα πρᾶγμα: Ἡ μετανοοῦσα ψυχὴ ἔρχεται στὸ σιτάρι, ὁ ἐγωϊστὴς καὶ ὁ ὑψηλόφρονας ποὺ δὲν θέλει τίποτα καὶ ἰσοπεδώνει τὰ πάντα, προχωράει μὲ τὴν ἤρα.

Ἔχουμε δηλαδὴ ἐπιλογὴ νὰ κάνουμε. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ: Μᾶς ἀφήνει ἐλευθερία νὰ διαλέξουμε τὸ τί θὰ κάνουμε καὶ τὸ τί θὰ ποῦμε καί πῶς θά τό ποῦμε. Ἔτσι πρέπει νὰ ζεῖ ὁ ἄνθρωπος, νὰ ζεῖ μὲ τὴν ἐλευθερία τῆς Χάριτος τοῦ Θεοῦ, μὲ τὴν ἐλευθερία τῆς Ἁγίας Τριάδος, μὲ τὴν ἐλευθερία καὶ τὴν Χάρι τοῦ Παραδείσου, γιὰ νὰ ἔχει ἄπλετο φῶς, γιὰ νὰ βλέπει φῶς, νὰ προγεύεται τὸ φῶς, καὶ νὰ λαμβάνει ἐδέσματα ἀπὸ τὴν Ἁγία Βασιλεία τοῦ Ἁγίου Παραδείσου. Αὐτὴ εἶναι ἡ Χάρι τοῦ Θεοῦ.

Καὶ ἀκόμη πρέπει νὰ ξέρουμε σὲ ὅλα αὐτὰ ποὺ ἔρχονται, πού πολλοὶ ἄνθρωποι ἀγωνιοῦν, καί πολλοὶ ἄνθρωποι λαχταροῦν, καί πολλοὶ ἄνθρωποι φοβοῦνται˙ ἕνα πρᾶγμα πρέπει νὰ ξέρει ὁ ἄνθρωπος σήμερα, ὅτι ἕνα πρᾶγμα σώνει, ἕνα πρᾶγμα τὸν κρατάει, ἕνα πρᾶγμα τὸν στερεώνει, ἕνα πρᾶγμα τὸν ἔχει κολώνα μέσα στὴ γῆ, καὶ κολώνα μετὰ στὸν οὐρανό, ἡ μετάνοια ἀπὸ βάθη ψυχῆς, ἡ μετάνοια πού ὁδηγεῖ σέ κάθαρση ψυχῆς.

Ἡ μετάνοια ἐλέγχει ὅλες τὶς ἁμαρτίες καὶ τὶς σβήνει ἐν μέσῳ ἐξομολογήσεως, ἐν μέσῳ προσευχῆς, ἐν μέσῳ θείας Κοινωνίας καὶ ἐν μέσῳ τακτικοῦ ἐκκλησιασμοῦ. Αὐτὸ ἀκριβῶς πρέπει νὰ γίνει ἡ ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου, πυρσός τῆς μετάνοιας, γιὰ νὰ σβήσει ἀπὸ μέσα του ἡ ἁμαρτία. Αὐτὸ πρέπει νὰ καταλάβει ἡ κάθε ψυχὴ ἀνθρώπου, αὐτὸ πρέπει νὰ νοιώσει ἡ κάθε ψυχὴ ἀνθρώπου, αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ ἔχει στὴ συνείδησή του ὁ ἄνθρωπος.

Νὰ ξέρετε ὅτι σὲ ὅλα αὐτὰ ποὺ ἔρχονται, ὁ Θεὸς θὰ ἔχει ἄμεση ἐπέμβαση. Νὰ ξέρετε ὅτι θὰ ἔχει θαυματουργικὴ ἐπέμβαση, γιὰ νὰ ἔρθει ἡ κάθαρση τῆς ἤρας ἀπὸ τὸ στάρι. Θὰ φύγει ἡ ἤρα, θὰ ἀπομείνει τὸ καθαρὸ στάρι, δηλαδή ὁ μετανοοῦντας ἄνθρωπος. Διότι ὅλος ὁ κόσμος σήμερα ζεῖ μέσα στὴν ἁμαρτία καὶ πάντα ζεῖ μέσα στὴν ἁμαρτία, ἀλλὰ ἡ Χάρι τῆς Ἁγίας Τριάδος, ἡ Χάρι τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Πατέρα καὶ Θεοῦ ἡμῶν ἔφερε τὸν Δεσπότη καὶ Υἱὸ Του, Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό, τὸν ἔφερε καὶ ἐγεννήθη ἐν ἡμῖν ἐπὶ τῆς γῆς, ἐπερπάτησε εἰς τὴ γῆ, ἐσταυρώθῃ καὶ ἐπῆρε ὅλες τὶς ἁμαρτίες τοῦ κόσμου καὶ τὶς παίρνει, ἀναστήθηκε καὶ ἀνάστησε ὅλο τὸν κόσμο, τὸν ἀνάστησε ἡ Ζωὴ ἡ Αἰώνια, κατέβηκε εἰς τὸν Ἅδη, εἶδε τὸν Ἀδὰμ καὶ τὴν Εὔα ὁ Δεσπότης Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς, καὶ τοὺς ἀνέστησεν εἰς τὸν Παράδεισο καὶ δείχνει ὅτι ὁ Θεὸς ἔχει φιλευσπλαγχνία, ὁ Θεὸς ἔχει ἀγάπη, καὶ ὁ Θεὸς ἔχει ἠρεμία ταπεινοφροσύνης.

Εἶναι Πανάγαθος καὶ Πανοικτίρμων, μᾶς ἔδειξε δηλαδὴ τὸν δρόμο τῆς μετανοίας ὁ Δεσπότης Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς μὲ τὴ συγχώρεση τοῦ Ἀδὰμ καὶ τῆς Εὔας.

Αὐτὸ ἀκριβῶς πρέπει νὰ ξέρουμε ὅτι ἡ μετάνοια μᾶς δείχνει ὅτι, ὅταν ἔχουμε μετάνοια εἰς βάθος ψυχῆς, ἔρχεται καὶ ἡ σωτηρία τῆς ψυχῆς εἰς οὐράνιον Παράδεισο, ὅτι, καὶ νὰ πέσουμε πρέπει νὰ μετανοήσουμε, καὶ νὰ πέσουμε πρέπει νὰ σηκωθοῦμε. Καὶ ἄν ἐκπέσουμε σὲ ἁμαρτία, πρέπει νὰ ἐξομολογηθοῦμε, νὰ συγχωρεθοῦμε καὶ νὰ ἔρθουμε στὴν Οὐράνιο Βασιλεία. Μᾶς ἔχει δώσει μιὰ γραμμὴ ὁ Θεός, αὐτὴν πρέπει νὰ ἀκολουθοῦμε καὶ εἶναι ἡ τέλεια γραμμή. Εἶναι μιὰ γραμμὴ ἡ ὁποία εἶναι ἀναίμακτη, μιὰ γραμμὴ ποὺ δὲν ἔχει φόβο.

Εἶναι μιὰ γραμμὴ ποὺ δὲν ἔχει πίεση. Εἶναι μιὰ γραμμὴ ποὺ δὲν ἐπιβάλλει. Τὸ ἐξηγεῖ ὁ ἴδιος ὁ Πατέρας, Πλάστης καὶ Δημιουργός μας, τί πρέπει νὰ κάνουμε. Μᾶς τὰ γράφει μέσα στὸ Ἅγιο καὶ Ἱερὸ Εὐαγγέλιο, τὰ γράφει μέσα στὴν Ἁγία Γραφή, τὰ δίνουν οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μέσα στὸ θεῖο λόγον, τὰ λένε οἱ Ἅγιοι Προφῆτες, οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι, οἱ Ἅγιοι Ἰσαπόστολοι, οἱ Ἅγιοι μάρτυρες καὶ οἱ Ἁγίες μαρτύρισσες.

Αὐτὸ πρέπει νὰ καταλάβει ὁ σημερινὸς ἄνθρωπος, ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι ἀγάπη, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἐργαζόμαστε γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ὄχι γιὰ τὴν ἀγάπη τὴ δική μας. Ἄλλο ἡ ἀνθρώπινη ἀγάπη καὶ ἄλλο ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Πρέπει νὰ ἐργάζεται ὁ ἄνθρωπος πρὸς τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ. Αὐτὸ ἀκριβῶς πρέπει νὰ καταλάβει ὁ σημερινὸς ἄνθρωπος, αὐτὸ πρέπει νὰ νοιώσει ὁ σημερινὸς ἄνθρωπος, αὐτὸ πρέπει νὰ κάνει.

Νὰ ξέρουμε ὅτι μέσα στὴ ζωὴ τὴν σημερινὴ ποὺ ζεῖ ὁ ἄνθρωπος καὶ σὲ ὅλα αὐτὰ ποὺ ἔρχονται, μόνο ἕνας θὰ εἶναι προστάτις, ἡ Χάρις τῆς Ἁγίας Τριάδος καὶ ὅλη ἡ στρατιὰ καὶ πανστρατιὰ τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Πατέρα καὶ Θεοῦ ἡμῶν, ἡ προστασία τῆς γῆς καὶ ὅλου τοῦ σύμπαντος κόσμου, καί θὰ προστατέψει τὸν ἄνθρωπο τὸν μετανοοῦντα.

Τὰ γεγονότα προχωρᾶνε, καὶ ὅλα θὰ προχωρᾶνε˙ νὰ τὸ καταλάβετε πολὺ καλὰ, μετάνοια εἰς βάθη ψυχῆς, μετάνοια εἰς βάθη καρδίας, μετάνοια διὰ στόματος καὶ ψυχῆς καὶ μετάνοια καὶ ἀγάπη πρὸς τὸν πλησίον σας. Νὰ ἀγαπᾶτε τὸν ἐχθρό σας ὡσὰν τὸν ἑαυτό σας γιὰ νὰ ἔλθετε στὴν Θεία καὶ ἐπουράνιο βασιλεία, στὴν Θεία Σωτηρία. Ὅλα αὐτὰ ποὺ προχωρᾶνε, εἶναι γιὰ νὰ ἔρθει ἡ Θεία κάθαρσις, γιὰ νὰ ἔρθει ἡ δόξα τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Πατέρα καὶ Θεοῦ ἡμῶν σὲ ὅλο τὸν κόσμο, καὶ νὰ διαδοθεῖ ἡ Ὀρθοδοξία σὲ ὅλο τὸν κόσμο. Αὐτὸ πολὺ καλὰ νὰ ξέρετε.

Ἡ Χάρις τῆς Ἁγίας Τριάδος, ὁ Ἅγιος Τριαδικὸς Πατέρας καὶ Θεὸς ἡμῶν, ὁ Δεσπότης Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς, ἡ Παναγία ἡ Μητέρα ὅλου τοῦ κόσμου καὶ τοῦ Θεανθρώπου Δεσπότου Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, οἱ Ἅγιοι Ταξιάρχες καὶ ὅλοι οἱ Ἅγιοι καὶ Ἁγίες θὰ προστατέψουν τὸν ἄνθρωπο, θὰ προστατέψουν τὴν γῆ, θὰ προστατέψουν τὰ πάντα ἀπὸ τὸ κάθε κακό. Μὴν ἀνησυχεῖτε, μὴν πανικοβάλλεστε, μὴν ἔχετε στεναχώρια. Νὰ ἔχετε χαρὰ γιὰ ὅλα αὐτὰ ποὺ γίνονται, γιατί θὰ ἔρθει μιὰ μεγάλη κάθαρση καὶ θὰ ἔρθει ἡ κάθαρση πρὸς τὴν Ἅγια Δόξα τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Πατέρα καὶ Θεοῦ ἡμῶν. Θὰ λάμψει ἡ ἀλήθεια, θὰ λάμψει ἡ ἀλήθεια σὲ ὅλα τὰ μήκη καὶ τὰ πλάτη τῆς γῆς, θὰ ὑπάρξει μιὰ θρησκεία, θὰ πιστέψουν ὅλοι στὸν Δεσπότη Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό. Αὐτὸ ἀκριβῶς νὰ ξέρετε˙ θὰ ἔχετε ὑπομονή, καρτερία καὶ θὰ εἶστε ἕτοιμοι ἀκόμα καὶ γιὰ μαρτυρία καὶ ὁμολογία πίστεως.

Αὐτὸ πρέπει νὰ καταλάβετε, αὐτὸ πρέπει νὰ νοιώσετε, αὐτὸ πρέπει νὰ δεῖτε καὶ πάνω ἀπ᾿ ὅλα, νὰ ξέρετε ὅτι, ὅποιος θὰ εἶναι μετανοοῦντας καὶ ὅπως ὁρίζει ἡ Χάρι τῆς Ἁγίας Τριάδος, ὅποιος θὰ εἶναι ὅπως ὁρίζει ὁ Ἅγιος Τριαδικὸς Πατέρας καὶ Θεὸς ἡμῶν, ὅταν θὰ ἔρθει ἡ Δευτέρα Παρουσία, μπροστὰ στὴν Κρίση, θὰ ἔχει καὶ τὴν ἐπιβράβευση τῆς σωτηρίας τῆς ψυχῆς του.

Γι᾿ αὐτὸ πρέπει νὰ ἀγωνίζεται ὁ σημερινὸς ἄνθρωπος, γι᾿ αὐτὸ πρέπει νὰ εἶναι ὁ σημερινὸς ἄνθρωπος κοντὰ στὴν Χάρι τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Πατέρα καὶ Θεοῦ ἡμῶν, κοντὰ στὴν θεία ἐξομολόγηση, στὴν θεία κοινωνία, στὴν προσευχὴ, στὸν ἐκκλησιασμό, κοντὰ στὴν καλωσύνη καὶ στὴν ἀγαθοσύνη˙ νὰ ἀγαπᾶτε ἀλλήλους. Σὲ ὅλα αὐτὰ τὰ γεγονότα ποὺ ἔρχονται, νὰ ξέρετε ὅτι ἡ χάρη τῆς Ἁγίας Τριάδος θὰ σᾶς προστατέψει καὶ θὰ σᾶς διαφωτίσει τὸ τί πρέπει νὰ κάνετε καὶ τὸ πῶς πρέπει νὰ τό κάνετε εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, ἀμήν.

Τὸ μήνυμα αὐτὸ ἔρχεται ἐν μέσῳ προσευχῆς καὶ ἐν μέσῳ τοῦ Ἁγίου Προφήτη Ἡλία τοῦ Θεσβίτου εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, ἀμήν, ἀμήν, ἀμήν.