Άνθρωπον ουκ έχω – Ο Ψεύτικος Παράδεισος του Ψηφιακού Μετασχηματισμού και η επιστροφή στην κοινωνία του προσώπου

ΠΡΟΟΙΜΙΟ Υπήρξαν νύχτες που ένιωσα πως ο κόσμος ολόκληρος είχε γεμίσει φως και ταυτόχρονα δεν υπήρξε ποτέ πιο σκοτεινός. Άνθρωποι παντού. Οθόνες παντού. Φωνές παντού. Εικόνες. Ειδήσεις. Ειδοποιήσεις. Ένα ατέλειωτο ποτάμι πληροφορίας που κυλά μέρα και νύχτα πάνω από κουρασμένα μάτια και πρόσωπα άδεια. Και όμως, όσο περισσότερο συνδεόμασταν, τόσο περισσότερο χάναμε ο ένας τον … Συνεχίστε να διαβάζετε το Άνθρωπον ουκ έχω – Ο Ψεύτικος Παράδεισος του Ψηφιακού Μετασχηματισμού και η επιστροφή στην κοινωνία του προσώπου.